Farmakoterapia

Leki na otyłość. Kto się kwalifikuje według PTLO 2024

Kryteria PTLO 2024: BMI od 30 albo od 27 z chorobą towarzyszącą. Grupy leków, działania niepożądane, przeciwwskazania, czas leczenia i brak refundacji.

Często pierwsze pytanie na wizycie dotyczy konkretnego leku, o którym ktoś przeczytał w internecie albo usłyszał od znajomych. Rozumiem, skąd się bierze. Zanim jednak w ogóle przejdę do leków, muszę wiedzieć trzy rzeczy: jakie jest Twoje BMI, jakie choroby już leczysz i co do tej pory dała zmiana jedzenia i ruchu. Od tych odpowiedzi zależy, czy lek ma sens, a nie od tego, jak głośno jest o nim w mediach.

Kryteria PTLO 2024

Polskie Towarzystwo Leczenia Otyłości w zaleceniach z 2024 roku podaje, że leczenie farmakologiczne można rozważyć u dorosłych [1, 2]:

  • z BMI co najmniej 30 kg/m²,
  • z BMI 27–29,9 kg/m² i co najmniej jedną chorobą związaną z otyłością, na przykład stanem przedcukrzycowym albo cukrzycą typu 2, nadciśnieniem, zaburzeniami lipidowymi, obturacyjnym bezdechem sennym lub chorobą sercowo-naczyniową.

Warunek jest jeszcze jeden: postępowanie dietetyczne i behawioralne nie przyniosło wystarczającego efektu.

Kiedy o lekach rozmawiam

PTLO zaleca rozważenie leków, jeśli po 3–6 miesiącach zmiany stylu życia masa ciała nie spadła o co najmniej 5% [1]. U osób z dużym ryzykiem sercowo-naczyniowym można zacząć wcześniej. Przy BMI 40 i więcej wytyczne zalecają od początku leczenie wielokierunkowe, bez czekania na efekt samej diety [1].

Wytyczne przewidują też leczenie farmakologiczne u części młodzieży od 12. roku życia, z masą ciała powyżej 60 kg [1]. Dotyczy to wybranych leków i wymaga bardzo starannej kwalifikacji.

Lek nie zastępuje talerza

Leki zawsze łączy się z żywieniem, ruchem i terapią behawioralną [1]. Nie znam sytuacji, w której sama tabletka albo zastrzyk rozwiązuje problem na stałe. PTLO podkreśla, że decyzję o leczeniu podejmuje się razem z pacjentem [1]. Przed rozpoczęciem omawiam sposób podawania leku, możliwe działania niepożądane, planowany czas leczenia i jego koszt [1].

Recepta nie jest celem wizyty, także wizyty online. Najpierw ocena zdrowia, wyniki badań i rozmowa o tych czterech sprawach. Czasem kończy się ona wnioskiem, że lek nie jest teraz potrzebny.

Grupy leków zarejestrowanych w leczeniu otyłości

W Unii Europejskiej do leczenia otyłości zarejestrowano pięć leków z kilku grup, które działają w różny sposób [1]. Opisuję je, żeby było jasne, o jakich lekach mowa. Wybór konkretnego leku, jeśli w ogóle jest wskazany, zależy od Twojego stanu zdrowia.

Agoniści receptora GLP-1 (w leczeniu otyłości liraglutyd i semaglutyd) działają podobnie jak hormon GLP-1, który jelito wydziela po posiłku [1]. Pobudzają wydzielanie insuliny zależnie od stężenia glukozy, hamują wydzielanie glukagonu, spowalniają opróżnianie żołądka i działają na ośrodki głodu i sytości w mózgu, więc zmniejszają łaknienie.

Tirzepatyd to podwójny agonista receptorów dwóch hormonów jelitowych, GIP i GLP-1 [1].

Połączenie naltreksonu z bupropionem działa w ośrodkowym układzie nerwowym: na ośrodki regulujące łaknienie w podwzgórzu i na układ nagrody, od którego zależy przyjemność z jedzenia [1].

Orlistat działa wyłącznie w przewodzie pokarmowym. Hamuje lipazy, czyli enzymy trawiące tłuszcze, więc część tłuszczu z posiłku się nie wchłania. Na głód nie wpływa [1]. W zaleceniach PTLO z 2024 roku jest lekiem dalszego wyboru [1].

PTLO nie zaleca łączenia dwóch leków przeciwotyłościowych. Odradza też niezarejestrowane leki i preparaty bez recepty reklamowane jako środki na odchudzanie [1].

Działania niepożądane i przeciwwskazania

Każda grupa ma inny profil. Najczęstsze problemy i wybrane przeciwwskazania według PTLO [1]:

GrupaNajczęstsze działania niepożądaneWybrane przeciwwskazania i ostrzeżenia
Agoniści receptora GLP-1nudności, wymioty, biegunka, zaparcia; rzadziej kamica żółciowa, refluks; rzadko ostre zapalenie trzustkiciąża, karmienie piersią, nadwrażliwość; ostrożność po zapaleniu trzustki i przy ryzyku odwodnienia
Agonista GIP/GLP-1dolegliwości żołądkowo-jelitowe, głównie w okresie zwiększania dawkinadwrażliwość; ostrożność po zapaleniu trzustki, w ciężkich chorobach przewodu pokarmowego (w tym porażeniu żołądka) i w retinopatii
Naltrekson z bupropionemnudności, wymioty, zaparcia, wzrost ciśnienianiekontrolowane nadciśnienie, padaczka, choroba afektywna dwubiegunowa, zaburzenia odżywiania, przyjmowanie opioidów, ciąża
Orlistattłuszczowe stolce, parcie na stolec, wzdęciazespoły złego wchłaniania, cholestaza, ciąża, karmienie piersią; może zmniejszać wchłanianie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach

Tabela nie zastępuje charakterystyki produktu leczniczego. Pełną listę przeciwwskazań i interakcji sprawdzam zawsze, z uwzględnieniem wszystkich leków, które bierzesz.

Większość tych leków wprowadza się od małej dawki i zwiększa stopniowo, co zmniejsza dolegliwości żołądkowo-jelitowe [1]. Kobiety w wieku rozrodczym powinny w trakcie leczenia stosować pewną metodę antykoncepcji, bo kilka z tych leków jest przeciwwskazanych w ciąży i w czasie karmienia piersią [1]. U osób leczonych z powodu cukrzycy rośnie ryzyko niedocukrzeń, więc często trzeba zmienić dawki innych leków [1]. Dla agonistów receptora GLP-1 brakuje danych między innymi u osób z ciężką niewydolnością wątroby, ze schyłkową niewydolnością nerek i po 75. roku życia [1].

Jak długo trwa leczenie

Otyłość jest chorobą przewlekłą i tak ją leczę. Według PTLO leczenie krótsze niż 6 miesięcy nie daje trwałych korzyści i nie jest zalecane, a optymalny czas to co najmniej 12 miesięcy. Część osób potrzebuje leczenia przewlekłego, tak długo, jak jest potrzebne, działa i jest dobrze tolerowane [1].

PTLO przyjmuje prosty miernik. Jeśli po 3 miesiącach stosowania dawki terapeutycznej masa ciała spadła o co najmniej 5% (u młodzieży o co najmniej 4%), lek działa. Jeśli po 12 tygodniach pełnej dawki tak się nie stało, rozważam odstawienie albo zmianę leczenia. Wyjątkiem jest sytuacja, w której wyraźnie poprawiły się choroby współistniejące [1].

Po odstawieniu masa ciała często wraca. W badaniu STEP-4, opisanym w wytycznych PTLO, osoby, które po 20 tygodniach leczenia przeszły na placebo, w ciągu kolejnych 48 tygodni przytyły średnio o 6,9%, a u tych, które kontynuowały leczenie, masa ciała dalej spadała [1]. Podobne obserwacje dotyczą innych leków z tej grupy [1]. Dlatego o tym, jak i kiedy leczenie zakończyć, rozmawiam od początku, a nie dopiero wtedy, gdy ktoś chce przestać. Więcej o tym, dlaczego masa wraca, piszę w tekście o efekcie jo-jo.

Kontrole w trakcie leczenia

Na wizytach kontrolnych sprawdzam:

  • masę ciała i obwód talii,
  • tolerancję leku i działania niepożądane,
  • ciśnienie i tętno, szczególnie przy naltreksonie z bupropionem [1],
  • przebieg chorób współistniejących i wyniki badań,
  • samopoczucie, nastrój i sposób jedzenia.

Jak często są kontrole, zależy od leku i od tego, jak go znosisz.

Koszty i refundacja

Według stanowiska Ministerstwa Zdrowia z lutego 2026 roku leki stosowane wyłącznie w leczeniu otyłości nie są refundowane [3]. Pełny koszt pokrywa pacjent. Resort informował wtedy o toczących się postępowaniach refundacyjnych dla dwóch substancji [3, 4].

PTLO zaleca, żeby przy wyborze leku brać pod uwagę jego cenę i preferencje pacjenta [1]. Dlatego o pieniądzach mówię wprost na pierwszej wizycie. Leczenie, którego nie da się sfinansować przez rok, lepiej przemyśleć, zanim się zacznie. Refundacja niektórych agonistów receptora GLP-1 dotyczy tylko wskazań diabetologicznych określonych w obwieszczeniach refundacyjnych. W publicznym systemie działa też program opieki koordynowanej KOS-BMI 30 PLUS, osobna ścieżka niezależna od prywatnej wizyty.

Objawy, z którymi dzwonisz od razu

Jeśli bierzesz lek na otyłość i pojawi się silny, utrzymujący się ból brzucha, uporczywe wymioty, objawy odwodnienia, zażółcenie skóry albo nagłe pogorszenie nastroju, pilnie skontaktuj się z lekarzem. Nie czekaj do najbliższej kontroli.

Jeśli masz BMI co najmniej 30 albo co najmniej 27 i chorobę związaną z otyłością, a kilka miesięcy zmian w jedzeniu i ruchu nie ruszyło wagi, umów wizytę online i porozmawiajmy o leczeniu, nie o konkretnym leku, tylko o tym, czy farmakoterapia ma u Ciebie sens.

Źródła

  1. Zalecenia kliniczne dotyczące postępowania u chorych na otyłość 2024. Stanowisko Polskiego Towarzystwa Leczenia Otyłości (Medycyna Praktyczna, wydanie specjalne, wrzesień 2024), dostęp: 24.09.2026.
  2. Zalecenia PTLO 2024, rozdział 11: Farmakoterapia otyłości (mp.pl), dostęp: 24.09.2026.
  3. Leki na otyłość bez refundacji. Resort zdrowia: wystarczy zmiana stylu życia (TVN24, 25.02.2026), dostęp: 24.09.2026.
  4. MZ o refundacji leków w terapii otyłości (mp.pl, 01.09.2026), dostęp: 24.09.2026.

Pytania, które słyszę najczęściej

Kto kwalifikuje się do leczenia farmakologicznego otyłości?

Według PTLO 2024 dorośli z BMI co najmniej 30 albo z BMI 27–29,9 i co najmniej jedną chorobą związaną z otyłością, jeśli zmiana stylu życia nie dała wystarczającego efektu. Decyzję podejmuję po badaniu i rozmowie, a nie na podstawie samego BMI.

Czy leki na otyłość są refundowane przez NFZ?

Według stanowiska Ministerstwa Zdrowia z lutego 2026 roku leki stosowane wyłącznie w leczeniu otyłości nie są refundowane. Koszt omawiam przed rozpoczęciem, bo leczenie trwa miesiącami.

Jak długo trwa leczenie farmakologiczne otyłości?

PTLO nie zaleca leczenia krótszego niż 6 miesięcy, a za optymalne uważa co najmniej 12. U części osób trwa dłużej, tak jak w innych chorobach przewlekłych.

Czy środki na odchudzanie bez recepty mają sens?

Leki zarejestrowane do leczenia otyłości wydaje się na receptę. PTLO odradza niezarejestrowane preparaty i produkty bez recepty reklamowane jako środki na odchudzanie.

Ten tekst nie zastępuje wizyty. Jeśli chcesz zacząć leczenie, umów się na wizytę online.

Na podobny temat

Umów wizytę